Mijn camping is mijn leven!

Kijk, u bent een beetje nieuwsgierig geworden?
 
Goed, omdat u aandringt!
Onderstaand treft u een korte impressie aan van mijn leven als campingbaas.

Voor de Frans sprekende (lezende) onder u, verwijs ik graag naar de (volledige) Franstalige pagina’s.
Klik dan op het Franse vlaggetje bovenaan.
 

Aankomst op camping "De eiken" in Royan
 
Alles begon met het verhuren van kampeerplaatsen voor drie campings bij Royan en één bij île d’Oléron (een eiland voor de kust).
 
De vorige baas op camping "les Chênes à Médis" vertelde me op een dag:
"Wat een pech dat ik deze camping net heb gekocht. Ik moet nu een heel aantrekkelijk zaakje laten schieten: het kopen van een bar op het eiland île d’Oléron. Als ik nou eens een sukkel vond die het kampeergedeelte van mijn camping zou willen kopen dan hield ik alleen het innen van credieten over.
Ik moest tenminste één halve seconde nadenken om te zeggen:
"Stop met zoeken, die sukkel heb je nu gevonden! Voor 50 000 Franc per seizoen doe ik het".
 
Zo gezegd, zo gedaan en ik was de gelukkige eigenaar van een in verval geraakte camping die helemaal moest worden aangepakt: de wegen, het sanitair, het aanleggen van een zwembad.
 
Geen enkele angst!
 

loto avec Greg 2001

Never change a winning team!

 
Soms leek het wel slavenarbeid, maar wat een voldoening!
 
Uiteindelijk groeide mijn camping, en dus mijn inkomsten, naar ongeveer 400 plaatsen.
 
Natuurlijk werd ik geconfronteerd met de belastingdienst en gemeentambtenaren e.d. Maar zelfs tijdens hun ’martelingen’ heb ik ze nooit gezegd wat ik van ze dacht….. De Franse wetgeving is nogal gecompliceerd in deze.
 
Met één project ben ik gestopt toen ik twaalf keer zeven dossiers moest aanleveren. Twaalf want het betrof het plaatsen van twaalf identieke chalets…………. . Wat een bureaucratie!
Uitgerekend: 12 x 7 = 84 keer 2 kilo = 160 kilo aan papierwerk geheel voor niets!
 

bar du camping les chenes

Marc, een oude vriend uit Montalev, op visite bij de bar van camping les chênes

 
Uiteindelijk ben ik er vertrokken en heb de grote camping goed verkocht en verruild voor een kleinere waar met minder inspanning een homogeen geheel van te maken was en waarbij ik dichter bij mijn klanten kon vertoeven.
 
Ik heb voor de Dordogne gekozen vanwege zijn kader. Niet is alleen het boerenlandschap imposant, men leeft er ook een goed leven.
 
 
Wat een mooi beroep!
 
Wat is er nog mooier dan tegen jezelf te zeggen bij het opstaan dat je er vandaag weer een werkzame dag van gaat maken! De afwisseling is gebleven. Het gehele jaar ben ik tuinman, electriciën, loodgieter, bouwvakker, teveel om op te noemen.
 

chef cuistot au boulot

un petit casse-croûte avant la saison.

 
De winter breng ik door met het aanpassen van de site waarop u nu leest en het uitbreiden ervan. Ik doe dat met de hulp van Gilbert, mijn geweldige informaticus. Hij is het die steeds problemen oplost waar ik tegenaan loop.
 
En als het dan weer mooi weer wordt: aan de slag want alles mooi in orde zijn om de gasten te kunnen ontvangen. En toch zijn er nog steeds kampeerders die er lol in hebben om tegen me te zeggen: "Jij hebt een mooi beroep. Slechts twee maanden per jaar werken!"
 
En eigenlijk is dat wel zo. Maar het zijn wel dagen van tenminste 15 uur per dag in de zomer. In de winter werk ik maar 12 uur per dag!
 
Zoals reeds vermeld, had ik in het seizoen diverse banen: hôtellier, restaurateur, barman, riool ontstopper (zie een foto op de pagina "Humor") en treinmachinist.
 
Ondanks de hoeveelheid werk, houd ik er nog steeds van!
 
Er is voldoende compensatie. De blijde kinderen, het lachen van onze Stéphane aan de bar en uw tranen op de dag van vertrek.
 

Hoe kun je nu serieus blijven met figuren zoals deze ?

 
Zo nu even stoppen met deze lofuitingen !
 
Op een dag, als nog ouder zal zijn dan nu, ga ik een boek produceren met daarin alle gasten die op deze camping hebben vertoefd.
 

 
Natuurlijk heb ik ook anecdotes te vertellen. Over ontstane vriendschappen, verloren vriendschappen, bevallingen, de "au revoirs" maar die zeggen "adieu" (De oudjes zegt het wel iets als ik verwijs naar een liedje van Annie Philippe).

Cupido schuilt in iedere hoek van iedere tent!

Patrick et Steph

Het is bijna echte liefde bij deze twee vedettes!

 
 
Deze bladzijden zijn een test. Ik heb een teller die mij vertelt of u mijn verhaal wel interessant vindt. Op dit artikel reageren kunt u helemaal onderaan.
 
Oups, bijna vergeten. Voor als u dacht dat ik hierboven overdreef met mijn twaalf uur per dag in de winter. Dat heeft ook te maken met een nieuw avontuur dat ik met Gilbert, mijn informaticus weet u nog, ben begonnen. Ik ga met hem voor het seizoen 2007 een wifi installatie aanleggen voor de gehele camping zonder daarvoor fors te moeten investeren. Ook zijn we bezig met een nog grotere site. Kan wel eens interessant worden voor hotels, campings, gemeentehuizen, universiteiten en dergelijke……..
Als u iemand kent die zich hier ook mee bezig houdt, meldt dat dan hier a.u.b. :
 
www.louefacile.com
 
 
Dit was mijn verhaal. Nu heeft u een beetje beter beeld van mij.
Ik hoop u gauw te zien op mijn familiecamping Le Rocher de la Granelle*** !
 
Jean-Claude